به گزارش پرشین سازه، دادههای منتشرشده از چند رسانه و جدول تکمیلی بررسیشده نشان میدهد افزایش هزینه سکونت در پایتخت به بازار واحدهای ریزمتراژ نیز رسیده است؛ بازاری که بیشتر مورد توجه مجردها، زوجهای جوان و خانوارهایی قرار دارد که به دلیل فشار هزینهها از واحدهای بزرگتر فاصله گرفتهاند.
کوچک بودن متراژ به معنی اجاره پایین نیست
در فایلهای بررسیشده، واحدهای ۲۵ تا ۳۵ متری در محلههای مختلف تهران با اختلاف قابل توجهی عرضه شدهاند. برای نمونه، واحدی ۳۰ متری در شهرک غرب با ۲۰۰ میلیون تومان ودیعه و ۳۰ میلیون تومان اجاره ماهانه فایل شده، در حالی که واحد ۳۵ متری در یافتآباد جنوبی با همین میزان ودیعه اما ۵ میلیون تومان اجاره دیده میشود.
در میدان ولیعصر، یک واحد ۳۰ متری با ۲۰۰ میلیون تومان ودیعه و ۲۵ میلیون تومان اجاره عرضه شده است. در نیاوران نیز برای واحدی ۳۰ متری، ۲۵۰ میلیون تومان ودیعه و ۲۵ میلیون تومان اجاره ماهانه ثبت شده؛ ارقامی که نشان میدهد موقعیت مکانی همچنان مهمترین عامل تعیینکننده در بازار اجاره مسکن تهران است.
رهن کامل واحدهای کوچک هم سنگین شده است
در بخشی از فایلها، مالکان به جای دریافت اجاره ماهانه، ودیعه بالاتر را ترجیح دادهاند. بر اساس جدول منتشرشده، واحد ۳۵ متری در وحیدیه با ۵۵۰ میلیون تومان ودیعه و بدون اجاره ماهانه و واحد ۳۰ متری در نارمک جنوبی با ۶۰۰ میلیون تومان ودیعه عرضه شده است. در یوسفآباد نیز یک فایل ۳۰ متری با ۹۰۰ میلیون تومان ودیعه و بدون اجاره ماهانه دیده میشود.
این الگو برای مستأجرانی که امکان تأمین نقدینگی بالا ندارند، انتخاب را دشوارتر میکند. در مقابل، فایلهایی مانند جیحون با ۱۲۰ میلیون تومان ودیعه و ۱۰ میلیون تومان اجاره یا زرگنده با ۱۰۰ میلیون تومان ودیعه و ۱۲ میلیون تومان اجاره نشان میدهد هنوز برخی گزینههای کمودیعهتر در بازار وجود دارد، اما هزینه ماهانه در بسیاری از آنها فشار قابل توجهی ایجاد میکند.
چرا تقاضا برای ریزمتراژها بالا رفته است؟
افزایش تقاضا برای واحدهای کوچک را میتوان نتیجه چند عامل همزمان دانست: افت توان خرید و اجاره، رشد خانوارهای تکنفره، افزایش تقاضای مجردهای شاغل و محدودیت بودجه زوجهای جوان. این گروهها معمولاً برای کنترل هزینه سکونت به سمت واحدهای کوچکتر حرکت میکنند، اما بررسی فایلها نشان میدهد این جابهجایی لزوماً به کاهش محسوس هزینهها منجر نشده است.
برای خانهاولیها و مستأجران کمبودجه، پیام اصلی این بازار آن است که متراژ کمتر فقط یکی از عوامل قیمت است. دسترسی به حملونقل عمومی، سن بنا، داشتن آسانسور یا انباری، طبقه واحد و موقعیت محله میتواند هزینه نهایی را بهطور جدی تغییر دهد.
مستأجران هنگام انتخاب واحدهای زیر ۴۰ متر به چه نکاتی توجه کنند؟
بخش قابل توجهی از واحدهای ریزمتراژ ممکن است فاقد پارکینگ یا آسانسور باشند یا در طبقات همکف و زیرزمین قرار گرفته باشند. بنابراین مقایسه صرف ودیعه و اجاره ماهانه برای تصمیمگیری کافی نیست و مستأجر باید کیفیت سکونت، نور، تهویه، دسترسی و امکان تبدیل رهن و اجاره را نیز بررسی کند.
در مجموع، فایلهای فعلی بازار نشان میدهد موج افزایش هزینه سکونت به کوچکترین واحدهای پایتخت نیز رسیده است. واحدهای زیر ۴۰ متر همچنان میتوانند برای بخشی از مستأجران تنها گزینه قابل بررسی باشند، اما دیگر نمیتوان آنها را بهطور مطلق گزینهای کمهزینه دانست.